برخیز! جای حضور فریاد است/پروانه رادمرد

 «هنر شهادتی است صادقانه، نوری که فاجعه را ترجمه می کند تا آدمی حشمت موهنش را باز شناسد.»  (احمد شاملو)

در طول تاریخ جنگ ها و انقلابات خونین در آثار هنرمندان و نویسندگان تأثیرگذار بوده است. مثل تابلوی “سوم ماه می” اثر گویا هنرمند اسپانیایی که خشونت جنگ نمایانده شده و یا اثر معروف پیکاسو “گرونیکا” که تأثیر گرفته از بمباران اسپانیا به وسیله ی نازی های آلمان می باشد.

پروانه رادمرد در کنار یکی از تابلوهایش

ما ایرانیان بیش از سه دهه است که آشکار و پنهان از احساس یک شکست تاریخی در رنجیم، گره کوری که رهایی از آن را نیافته ایم و در پی شکست انقلاب ۵۷ در یک موقعیت دست یافته به دنبال تقلب در انتخابات ۸۸ و اعتراض به آن در کنار یکدیگر قرار گرفتیم و روزنه ای در تاریکی درخشید و بار دیگر به امید تغییر ملت به پا خاسته به یک همدلی با یکدیگر رسیدند.

ولی امید رهایی این بار نیز ناکام ماند و یأس جایگزین شور سازندگی و تغییر شد.

اکثریت مردم در ایران و یا برون مرز قیام و هم صدایی شان بی نتیجه ماند و سرکوب و خشونت منجر به زندانی و کشته شدن تعداد بیشماری شد.

در این سه سال گذشته به طور مستمر حقوق انسانی ملت ایران به زیر پا گذارده شد. قربانیان این رژیم در میان زنان، روزنامه نگاران، وکلا، نویسندگان و فعالان سیاسی بوده اند.

از تابلوهای نمایشگاه پروانه رادمرد

ایرانیان آگاهانه با بودن همیشه در صحنه ی مبارزه و در ارتباط با یکدیگر از طرق مختلف و با استفاده از تکنولوژی پیشرفته اینترنت دست آوردهای بسیاری داشته اند. ما ایرانیان یکدیگر را یافتیم.

و اگر آنچه کردیم گام های بی شتاب بود ولی تا حدود زیادی به یک همدلی و همفکری با یکدیگر نائل گشتیم.

امید است این انسجام با قدرت بیشتری تداوم یابد. با آگاهی به اینکه هیچ نیروی خودکامه ای قادر به مقاومت در مقابل نیروی مردمی ایستا و آگاه به حقوق انسانی خود نیست و ناگزیر به فروپاشی خواهد بود.

من نیز به سهم خود ستم و جنایات این رژیم را در کارهایم بازتاب داده ام. نه تنها در این برهه بلکه از ابتدای انقلاب ۵۷ بخصوص موقعیت زنان ایران را که منجر به یک بازگشت به گذشته ی تاریک تحجر و تعصب گشت، مسئولانه در کارهایم انعکاس داده ام. من نیز به عنوان یک ایرانی معترض به خشونت های بی پایان این رژیم در نمایشگاه اخیرم سعی داشته ام که در تکنیک های مختلف هنری و به زبان هنر این جنایات را بنمایانم.

یکی از گویاترین روش های ارتباط با دیگران هنر است، نه برای بیان واقعیت بلکه چون ضربه ای کوبنده که با آن واقعیت ها شکل می گیرد.

***

گفتنی ست نمایشگاه آثار پروانه رادمرد از هفتم تا یازدهم آگوست ۲۰۱۲ در  Red Head Gallery   برگزار شد و با استقبال خوب جامعه ایرانی و غیرایرانی تورنتو مواجه شد.

ویدیوی نمایشگاه خانم پروانه رادمرد را در اینجا ببینید

(Visited 1 times, 1 visits today)

About The Author

نظر خوانندگان

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیشخوان

Pin It on Pinterest

Share This