Select Page

“آئین بهایی و تعلیم و تربیت کودکان”

“آئین بهایی و تعلیم و تربیت کودکان”

مروری بر تعالیم آئین بهائی

اقتباس از نویسندگان بهایی

چند روزی است که مدارس شروع شده است. می‌دانیم که مسئله تعلیم و تربیت کودکان یکی از مهم‌ترین مسائل امروزه جهان می‌باشد. هر پدر و مادری نگران است که مبادا در این مسیر فرزندان‌شان تعلیمی نادرست و گرایش‌های نامطلوب یابند.

در آئین بهایی تعلیم و تربیت کودکان اجباری است و تعلیمات شامل تربیت اخلاقی نیز می‌باشد.

اهمیت تعلیم و تربیت در آئین بهایی به حدی است که اگر والدین بهایی از لحاظ مالی از عهده آن برنیایند جامعه بهایی وسائل تعلیم و تربیت کودکان را فراهم می‌سازد.

تعلیم و تربیت در امر بهایی ابعاد مفصلی دارد که به بعضی از آنها به اختصار اشاره می‌کنم. مقصد از تعلیم تنها آموختن سواد خواندن و نوشتن و فراگیری علوم نیست. بهائیان تشویق بر این شده‌اند که به تحصیل موضوعاتی پردازند تا بتوانند به نحوی به جامعه انسانی خدمتی نمایند و سودی برسانند. اصولاً وحدت عالم انسانی که مقصد آئین بهایی است مستلزم آنست که افراد بشر با یکدیگر همکاری و هم‌آهنگی کرده و در پیشرفت و نگهداری آن شرکت جویند زیرا که ترقی فرد در پیشرفت و رشد جامعه تأثیر مستقیم دارد.

دیگر آن که تعلیم و تربیت ملازم یکدیگرند حتی تربیت اخلاق را باید بیش از تعلیم علوم اهمیت داد. در خصوص تربیت اخلاقی در آثار بهایی داریم:

“… که چون به بلوغ رسند مانند شمع برافروزند و به هوی و هوس که شیوه حیوان نادان است آلوده نگردند بلکه در فکر عزّت ابدیه و تحصیل فضائل عالم انسانی باشند (فضائل، نیکی‌ها و بخشش‌ها).”

در مورد تعلیم و تربیت دختران نیز چنین تکلیف شده است:

” تعلیم و تربیت دختران واجب‌تر است از پسران زیرا دختران مادران گردند و مادر است که فرزند را برای جامعه پرورش می‌دهد.”

اما آئین بهایی تنها به تعلیم و تربیت اجباری اکتفا نمی‌کند، بلکه از آن فراتر رفته روش تربیت عمومی را سفارش می‌نماید، یعنی آن که هدف تعلیم و تربیت در سراسر جهان یکی باشد و کودکان را به عنوان اعضاء جامعه جهانی پرورش دهند و شعار وحدت عالم انسانی ترویج کنند. سیستم تعلیم و تربیت مشترکی باید در سراسر جهان بوجود آید که مقصد اصلی‌اش پرورش کودکان برای ایجاد یک تفکر و تفاهم جهانی باشد.

“تربیت عموم لازم است و وحدت اصول و قوانین تربیت نیز از لازم‌ترین امور، تا جمیع بشر تربیت واحد گردند یعنی تعلیم و تربیت در جمیع مدارس عالم یکسان باشد…”

ملاحظه می‌فرمائید که چگونه تعالیم و اصولی که مؤسس آئین بهایی پایه نهاده همه را به سوی یگانگی و محبت عمومی رهنمون می‌کند و همین اصل تعلیم و تربیت اجباری و عمومی (که در حدود ۱۷۰ سال پیش پایه‌گذاری شده) به نحوی که ذکر شد چون در جهان به وجود آید بیش از یک یا دو نسل نمی گذرد که مردمان جهان خود را با یکدیگر بیگانه ندیده و نبینند و در سراپرده یگانگی در کنار هم با صلح و صفا زندگی بکنند.

اهمیت تعلیم و تربیت در آئین بهایی این است که هم معنویات و روحانیات کودکان را تقویت نماید و هم آنان را در علوم و فنون تجربی که سبب آسایش جهانیان است وارد سازد.

جوامع بهایی در سراسر جهان کلاس‌هایی برای کودکان و نوجوانان ترتیب می‌دهند که در آخر هفته گرد هم آیند و دروس اخلاقی بیاموزند. این کلاس‌ها حدود صد سال پیش در ایران و بعضی از کشورها تشکیل شد و آن را کلاس‌های درس اخلاق می‌نامند که خداشناسی و موارد اخلاقی در آن تدریس می‌شود.

این کلاس‌ها به قدری موفقیت آمیز بوده که ستایش دوستان و همسایگان غیر بهایی را برانگیخته و بسیاری از آنان چنان ستاینده روش تربیت بهایی شده‌اند که کودکان خود را به کلاس درس اخلاق بهایی می‌فرستند. بهائیان نیز که بین مردم تفاوتی نمی‌گذارند با آغوش باز آنان را می‌پذیرند و با پرورش کودکان کشور خود از هر دین و مذهبی خدمتی شایان به وطن و جهان می‌نمایند. حال در همه کشورهای جهان دیده می‌شود که بر تعداد شاگردان کلاس‌های درس اخلاق افزوده می‌شود.

 

خوانندگان عزیز، در صورتیکه مایل به دریافت نسخه ای از مقاله فوق از طریق ایمیل هستید و یا راجع به تعالیم بهایی سؤالی دارید لطفا با ما تماس بگیرید: پیامگیر :     ۷۴۰۰-۸۸۲-۹۰۵   ،   ایمیل: anyquestionsplease@gmail.com

وب سایت برای برخی از کتابهای فارسی بهایی :      www.reference.bahai.org/fa

(Visited 1 times, 2 visits today)

About The Author

فرح طاهری

فرح طاهری روزنامه نگار ساکن تورنتو، دارای لیسانس روزنامه نگاری و فوق لیسانس علوم ارتباطات از دانشگاه علامه طباطبایی است. او از مارچ 1999 همکار شهروند در بخش تحریریه است.

نظر خوانندگان

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیشخوان

Pin It on Pinterest

Share This