شهروند ـ فرح طاهری: یکشنبه دوم دسامبر ۲۰۱۲، گروه کر و ارکستر ملی ایران به رهبری کمال طراوتی با به روی صحنه آوردن رنگین کمانی از هنرمندان، ساعاتی بسیار خوش برای حدود ششصد تن حاضران در سالن مرکز هنرهای نمایشی ریچموندهیل آفریدند.
در این کنسرت آهنگ های خاطره انگیز با تنظیمی جدید و با خوانندگان جوان و خوش صدا اجرا شد.
کنسرت با “والس شماره ۲” شوستاکوویچ آغاز شد، با “سلام” از ساخته های حسن کسایی ادامه یافت. “آفتاب می شود” با شعر فروغ فرخزاد را کاملیا دارا خواند. “مرا ببوس” را حسن انعامی برای اولین بار به دو زبان فارسی و ترکی اجرا کرد. سنه ده قالماز را که پیشتر رشید بهبودف خوانده، حسن انعامی با تنظیم جدیدی از کمال طراوتی به زبان ترکی اجرا کرد که بسیار مورد استقبال واقع شد. “زمستان” با شعر مهدی اخوان ثالث که پیشتر خانم پروین خوانده بوده، کاملیا دارا به زیبایی اجرا کرد و در ادامه “باغ ما پرچین داره” را در بزرگداشت اِولین و ثمین باغچه بان خواند. فرشید تابلویی از اعضای گروه کر، سه ترانه اجرا کرد: “درد مشترک” با شعر احمد شاملو و از ساخته های کمال طراوتی، “عاشقانه” با شعر فروغ فرخزاد و تنظیم آرش آزادمنش که خود در این ارکستر نوازنده ی پیانو بود. تابلویی همچنین ترانه ی جاودانه ی “جان مریم” را خواند که یاد محمد نوری خواننده بسیار خوش صدای پیشکسوت را در اذهان زنده کرد.
آغازگر نیمه ی دوم کنسرت، “فریاد” اخوان ثالث بود که توسط حسن انعامی اجرا شد. در ادامه کاملیا دارا “ستاره” ی ویگن و “دهقان” از ساخته های ثمین باغچه بان و شعر اسماعیل شاهرودی و تنظیم کمال طراوتی را خواند.
“گلبانگ” استاد شجریان را فرشید مشکین فام، بسیار زیبا اجرا کرد. خواننده ای که من برای اولین بار هنرنمایی اش را می شنیدم و اعتراف می کنم که انتظار چنین اجرایی را نداشتم.
یاد فرهاد مهراد را حسن انعامی با ترانه ی “تو را دوست دارم” با شعر مهدی اخوان ثالث زنده کرد. انعامی، اولین خواننده ی ایرانی اپرای کلاسیک است که دو سالی ست با حضورش در تورنتو، برگ زرین دیگری بر درخت موسیقی مان افزوده، و جای خالی چنین صدایی با چنین وسعت و حجمی پیش از او کاملا محسوس بود.
![](https://863d66.p3cdn2.secureserver.net/wp-content/uploads/2012/12/concert-1-300x207.jpg)
حسن انعامی، کاملیا دارا، بهنام جهانبگلو، محمد کمالی، فرشید مشکین فام، فرشید تابلویی، شاهرخ مشکین قلم و کمال طراوتی به ابراز احساسات حاضران پاسخ می دهند
و البته که شاهرخ مشکین قلم با بعضی ترانه ها به میان صحنه می آمد و با رقص خود حال و هوای دیگری را به صحنه می آورد. بویژه رقص او با ترانه ی گیلکی “یه قل دو قل” که محمد کمالی آن را به یاد زنده یاد فریدون پوررضا به زیبایی خواند، شور و حال بسیاری در سالن آفرید، به طوری که در انتهای برنامه، یک بار دیگر این ترانه با رقص شاهرخ مشکین قلم اجرا شد.
پایان بخش کنسرت، یادی بود از توفان عطایی، هنرمندی که سال گذشته از میان ما رفت. “خدای آسمونا” را بهنام جهانبگلو، سرپرست گروه “نیمه ها” به زیبایی اجرا کرد و سالن همه با او همصدا خواندند. بهنام همچنین کنسرت را با نواختن گیتار از آغاز همراهی می کرد.
گروه کر هم شامل شش مرد و پنج زن، با تمامی ترانه ها همخوانی داشت.
غیر از نوازنده های غیرایرانی، شاهین فیاض با تار، آراز نایب پاشایی با سازهای کوبه ای، آرش آزادمنش با پیانو، بهنام جهانبگلو با گیتار، بهار توسلی با کلارینت و کوشا نخعی با ویلن این ارکستر را همراهی می کردند.
در گفت وگوی کوتاهی با کمال طراوتی، او ضمن ابراز خوشحالی از استقبال مردم و پیام های رضایتشان بعد از برنامه، می گوید، می خواهم عنوان کنید که این یک کار گروهی بود که من هم نقش کوچکی داشتم.
طبق روال کنسرت های دیگر این ارکستر، هر آهنگ با نمایش عکس خواننده ی اصلی و کنونی و مشخصات هر یک بر پرده ی بزرگ به نمایش درمی آمد که به این طریق یاد بزرگان ادب و موسیقی ایران گرامی داشته می شد. دیدن چهره ی فروغ و فریدون فرخزاد، احمد شاملو، مهدی اخوان ثالث، ثمین باغچه بان، اِولین باغچه بان، ویگن، فرهاد مهراد، محمد نوری، فریدون پوررضا، حسن کسایی، حسن یوسف زمانی، ویگن و توفان بر پرده ی بزرگ همراه اطلاعات مربوط به ترانه، در کنار خوانندگانی که در این کنسرت ترانه های ماندگار آنان را اجرا می کردند همچون کاملیا دارا، حسن انعامی، فرشید تابلویی، فرشید مشکین فام، محمد کمالی و بهنام جهانبگلو بسیار اقدام خوبی بود. اینکه تعدادی آهنگ بشنویم که نامشان را ندانیم و آفرینندگان اصلی اش را نشناسیم، بی حرمتی به بزرگان و پیشکسوتان موسیقی و ادب سرزمین مان است.
رهبر و بنیانگزار ارکستر ملی ایران در پاسخ به این پرسش که “در برخی از اسلایدشوها آمده بود به همراه رقص شاهرخ مشکین قلم، اما از ایشان خبری نشد” گفت: آقای مشکین قلم هنرمند بسیار ارزنده ای هستند و ما از اینکه ایشان را در این کنسرت همراه داشتیم بسیار خوشحالیم. البته ایشان در پاریس هستند و سرشان شلوغ و هماهنگی برای برنامه از راه دور خیلی راحت نیست. اگر با ترانه ای ایشان همراه نشد و با ترانه ای دیگر، تغییراتی بود که لحظه ی آخر با نظر خودشان انجام شد و دیگر فرصت تغییر در اسلایدشو وجود نداشت.
برای کنسرت های بعدی به نظر می رسد که باید کمی روی سیستم صدا کار شود. صدای خواننده در میان صدای سازها به راحتی شنیده نمی شد.
سحر میرشفیعی گردانندگی صحنه را برعهده داشت و از حامیان برنامه سپاسگزاری کرد. و زیباترین بخش برنامه جایی بود که او گفت، درآمد حاصل از این کنسرت برای زلزله زدگان آذربایجان اختصاص خواهد یافت که اعلام این موضوع با تشویق بسیار حاضران در سالن همراه شد.
مریم ملاکین مدیر برنامه و مینو شجره هماهنگ کننده و همراه همیشگی ارکستر ملی ایران بسیاری از زحمات را برعهده داشتند.
برگزارکنندگان این کنسرت موسسه هنری نوا به مدیریت کمال طراوتی و کانون دوستداران گیلان ـ تورنتو بودند که در واقع زحمات اصلی بر دوش آنان بود و برای برگزاری خوب این برنامه بسیار تلاش کرده بودند و نتیجه ی تلاششان هم جمعیت کثیری بود که از این کنسرت استقبال کرده بودند. اعضای هیئت مدیره کانون دوستداران گیلان، محمد صالحی گیلانی، سحر میرشفیعی (مجری مراسم) و محمد کمالی (از هنرمندان خواننده در این کنسرت)در پایان برنامه دعوت شدند تا بر روی صحنه رفته و همراه هنرمندان مورد تشویق قرار گیرند.
من در میان حاضران در سالن هنرمندان بسیاری را دیدم و ممکن است هنرمندان دیگری هم بوده باشند که من ندیدم، سهیل پارسا، سلیمان واثقی، داود آزاد، داریوش افراسیابی، باقر موذن، مازیار حیدری و امیر رهبر از هنرمندانی بودند که با حضور خود مشوق هنرمندان روی صحنه بودند. همچنین دکتر رضا مریدی نماینده مردم ریچموندهیل در مجلس انتاریو نیز با همسرشان خانم پری مریدی در این کنسرت حضور داشتند. دکتر مریدی پس از برنامه به من گفت، چنین کار بزرگی و این همه هنرمند را یک جا جمع کردن و چنین کنسرت مرتب و زیبایی را اجرا کردن واقعا جای قدردانی دارد.
استقبال بسیار خوب مردم از این کنسرت شاید خستگی را از تن گروه کر و نوازندگان ارکستر ملی ایران، خوانندگان و شاهرخ مشکین قلم که به زیبایی رقصید و شور آفرید، به در کرده باشد.
عکس ها: فرداد فرشته هوش
ممنون که اطلاعاتی در مورد این کنسرت دادید یک سوال چطور میشه حداقل ۱ ماه قبل متوجه چنین کنسرتهایی شویم من واقعا لذت میبرم که این چنین کنسرتهایی برگزار میشه و خوانندگان جاودانه ای مثل ویگن همیشه در اذهان خواهند بود ای کاش من هم در این کنسرت بودم که عکسهای ویگن عزیز هم در آنجا نمایش داده شده است.
ضمن تشکر از دومین گزارش دقیق و کاملتان و حمایت هاى همیشگى شهروند گران سنک
شاید بد نباشه اضافه کنم
١. قطعه گلبانگ که توسط دوست گرامى فرشید مشکین فام به خوبی اجرا شد از ساخته هاى زنده یاد حسن یوسفزمانى است که قبلا استاد شجریان خوانده اند، اما من آنرا به سلیقه خودم تنظیم کرده و به یاد او اجرا کردیم.
٢. در عوض سنه ده قالماز بصورت اوریژینال با تنظیم توفیق قلى اوف اجرا شد و من نه تنها دخالتى در تنظیم آن نداشتم، بلکه افتخارم این بود که این قطعه و نیز باغ ما پرچین داره را بصورت اورژینال اجرا کردیم، فقط آرش آزادمنش عزیز به درخواست من حجم آنها را براى این اجرا کوچک و بزرگ کرد.
٣. اسلاید شوهاى خوب این برنامه که به نیکى از آن یاد کردید، و نیز برنامه گذشته توسط دوست گرامى فرداد فرشته هوش تهیه شده بود که با وجود تنگنا و کمبود وقتى که داشت، مثل همیشه واقعا مایه گذاشت، تازه یکى از همکارانش را هم براى اجراى آن بکار گرفت.
۴. ترانه یه قل دو قل به درخواست من توسط آهنگساز جوان و با استعداد مقیم ایران حامد پورساعى تنظیم و توسط آرش آزاد منش براى گروه باز نویسى شده بود.
۵. و بروشور برنامه کار دوست و خواننده گرامى فرشید مشکین فام بود و فهیمه رازى داوطلبانه کلى براى تهیه پوستر برنامه زحمت کشید
و این همه، گوشه کوچک دیگرى از یک کار گروهى بزرگ بود.
دست همگى درد نکنه…..
پیش به سوى برنامه بعدى: شانزدهم مارس ٢٠١٣، در دومین کنسرت نوروزى گروه کر و ارکستر ملى ایران در
مرکز هنرى ریچموند هیل