Select Page

معنایِ مهربانِ معطر/ رضا مقصدی

زیبایی ِ شناور ِ شور ِ پرنده را

هم آسمانِ آینه می داند

هم جان ِ عاشقان.


وقتی پرنده یی

از مهر ِ بی قرار ِ بهارش گسسته شد

باور کن ای درخت!

یک شاخه، از جوانی ِ جانت شکسته شد.


وقتی پرنده یی

از یار و از دیار و غزل، دور مانده است

حتا

در واپسین حرارت ِ هستی

در جستجوی ِ بوی ِ نفس های جفت ِ خویش

آغوش ِ آرزوست.


یعنی

تنها نه در تغّزل ِ تابان ِ زندگی

در مرگ هم ، تمام ِ دلش خوشبوست.


۳ دسامبر ۲۰۰۸


 

(Visited 1 times, 1 visits today)

About The Author

نظر خوانندگان

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیشخوان

Pin It on Pinterest

Share This