چند شعر از مهدی رودسری

در آغاز یک سفر

 چرا خورشید باید در چشم باشد

یک بار هم چشم در خورشید باشد

کودک – دوچرخه ران

جوان – باردار

پیر – بی تفاوت

شاد تو – جدی من

بشناسد

مطالعۀ مسطح ِ یک سلسله هندسۀ متساوی المساحت با چشم ِ فسفری

گفتم بگو : راه طولانیه

برای هماغوشی تصادفاً نام ِ پدرم ستاره بود

در کارت های شناسایی اخم می کرد

در عکس ها خیره بود

همیشه تا شش می شمردم و شنبه می گفتم به شدت می خندید

هنوز- هرروز- گاهی در مغزم

پیاده از عرض ِ چند پٌل می خندم

کاش امروز ابری بود

و به چند ابر ِرقصنده اشاره کرد

شکل ِممتازی از زندگی بعلاوۀ بستنی قیفی

که سریع آب می شود

آب خواستم

داد.

 

 

 

Muskoka

 

او می داند

این خط ِ سفید ِ ممتد تا پایان

هست یا نیست

بعد

جاده خاکی می شود

جنگل ِاطراف انبوه

ما داخل ِماشین بالا می پریم

سی دی مرتعش

گاهی گودالی

سرعت کم

دریاچه در روبرو

او می داند

این بیراهه تا پایان

هست یا نیست

 بعد

سلام  آه  ما رسیدیم

آتش فروزان

قایق آماده

آب آرام

ساز نیست

آواز هست

سار سنجاب ، یک قو- سرو سرو

او می داند

یک سرو

تا کجای دریاچه شناور است.

جولای ۲۰۱۰

 

Morningside

 

بر درۀ مورنینگ ساید

آفتاب افقی ست

دریاچۀ روبرو افقی ست

درختان ِروبرو  رو به افق خم شده اند

افق اما عمودی نیست

ما روی پاهای خودمان راه می رویم

راه باریک است

پٌر از سنگ

ریشۀ درختها مرز

وچیزهای دیگر ناهموار

به چمنی هموار می رسیم

روی نیمکتی عاشقی سر بر سنیۀ معشوق

دهان ِمعشوق بر سر ِعاشق

تندیس ِآدم و حوا بومی

و یک خرس ِ تنها از خارا هم

که مایوس بود

نه

غمگین

نه

در حال ِتفکر

نه

این فضای پٌرگفتگو ملولش کرده

سنگ

ادامه می دهیم

از شیب ِدری که لولاهاش هیچوقت زنگ نمی زند

این بار

وارد ِدره می شویم

همه چیز عمودیست

 ما داریم پیر می شویم.

 

می ۲۰۱۰

About The Author

فرح طاهری

فرح طاهری روزنامه نگار ساکن تورنتو، دارای لیسانس روزنامه نگاری و فوق لیسانس علوم ارتباطات از دانشگاه علامه طباطبایی است. او از مارچ 1999 همکار شهروند در بخش تحریریه است.

نظر خوانندگان

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیشخوان

Insufin Insurance

Pin It on Pinterest

Share This