نگاهی متفاوت به خیابان های تهران

ایمیل های رسیده

این ستون جدید شهروند است که در آن ایمیل های جالبی که از خوانندگان دریافت کرده ایم، منتشر می کنیم. در بعضی از ایمیل ها اطلاعاتی داده شده که از صحت و سقم آنها بی اطلاعیم و فرصت و توان جستجو برای تائید یا رد آن نداریم … اما با این وجود آنها را زیر عنوان “ایمیل های رسیده” می آوریم تا خوانندگان در صورت تمایل خود به دنبال موضوع بروند و شاید بتوانند ما را هم در اطلاعات تازه ی خود سهیم کنند.

گفتنی ست شهروند اطلاعات مندرج در “ایمیل های رسیده” را نه تائید و نه رد می کند.

مطالب این بخش را در سایت شهروند در گروه “گوناگون” پیدا کنید.

***

نگاهی متفاوت به خیابان های تهران

۱۶  آذر به انقلاب ختم می شود. ادامه ی انقلاب به آزادی می رسد، اما تا رسیدن به خود تندیس آزادی باید همچنان ادامه داد. جمهوری اسلامی با آزادی  فاصله دارد، در حالیکه در ظاهر با هم در یک امتداد هستند، اما فاصله مطمئنی باهم دارند. جمهوری اسلامی با رسیدن به خیابان رودکی تمام می شود، اما آزادی همچنان ادامه دارد. انگار که جمهوری اسلامی تمام توانش در همراهی با آزادی تا همان رودکی بوده است.

ملت خیابان کوتاهی است که با رسیدن به خیابان جمهوری اسلامی پایان می پذیرد.

سفارت انگلیس هم در خیابان جمهوری اسلامی قرار دارد. سفارت روسیه با اینکه در نوفل لوشاتو قرار دارد، اما آن هم به جمهوری اسلامی نزدیک است.

اگر از انقلاب به آزادی و جمهوری اسلامی بخواهید برسید، مسیرها در تضاد با یکدیگر هستند. برای رسیدن به آزادی باید انقلاب را ادامه داد و برای رسیدن به جمهوری اسلامی باید از آزادی و انقلاب فاصله گرفته و انقلاب را رو به پایین رفت. ضمنا دانشگاه و پارک دانشجو چقدر به انقلاب نزدیک هستند.

 خیابان ایران هم خیابانی است که فقط عده ای خاص با عقایدی خاصتر در آن جای دارند.

پاسداران همان سلطنت آباد سابق است. فقط اسمش عوض شده. جهت همان جهت و شیب همان شیب است.

خیابان نبرد به پیروزی می رسد. خیابان پیروزی که ابتدای آن میدان شهداست.

….و برای رسیدن به فرجام از هنگام باید رفت.

جالب بود نه؟ انگار قبلا (اوایل انقلاب) یکی با مهارتی خاص این اسامی را انتخاب کرده.

ایمیل های رسیده

هدیه بنزین تولید داخل به مردم ایران سرطان خون است

میزان مجاز بنزن در هر لیتر فقط نیم درصد است این درحالی است که تولید بنزین از محصولات پتروشیمی از حدود یک درصد بنزن شروع کردند که جواب نداد و به ناچار درصد بنزن افزایش یافت تا ۵۰ درصد یعنی دقیقا صد برابر حد مجاز و جالب است که بدانید بنزن به راحتی از طریق پوست جذب و هدیه اش به ما سرطان خون است.

از تمام جامعه مجازی ایران استدعا دارم با تمام قوا به انتشار این فاجعه بپردازند چراکه این بنزین داخلی در تمام کشور مصرف می شود.

کلا مجبوریم به خاطر تحریم، بنزین را با این روش تولید کنیم. علت تحریم را شما بهتر می دانید ولی هر چه هست داریم به خاطرش سرطان می گیریم.

 

About The Author

فرح طاهری

فرح طاهری روزنامه نگار ساکن تورنتو، دارای لیسانس روزنامه نگاری و فوق لیسانس علوم ارتباطات از دانشگاه علامه طباطبایی است. او از مارچ 1999 همکار شهروند در بخش تحریریه است.

نظر خوانندگان

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیشخوان

جشن بیست و پنجمین سالگرد انتشار شهروند

Pin It on Pinterest

Share This